İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

100.Yıl

23 Nisan bugün. Hatta 100. yıl. Yüz yıldır coşkuyla kutlanan Çocuk Bayramı bu yıl coşkulu olamayacaktı.
Birçok öğrenci bu sabah kalkıp takvime baktığında sevinse mi, üzülse mi bilemedi. Kendileri için olan bu bayramda evlerinde tutsaklardı çünkü. Feyza da durumun böyle olmasından şikayetçiydi. Okullar tatil olmadan önce Çocuk Bayramı için gösteri çalışmalarına başlamışlardı bile. Öğretmenle hazırlık yaparken çok eğlenmişlerdi ve bu gösteriyi herkesin çok beğeneceğinden emindiler. Ama şimdi hiçbir şey yapamayacaklarını düşünüyordu. Belki biraz haklıydı.
Feyza kahvaltısını ettikten sonra beyaz gömleğini ve rengarenk eteğini giydi. Saçlarını düzeltti. Ve balkona çıktı. Gördüğü manzara fazlasıyla güzeldi. Evlerin balkonlarında ve pencerelerinde Türk Bayrakları asılmıştı. İstiklal Marşı okundu hep bir ağızdan. Sonrasında en çok bilinen 23 Nisan şarkıları söylendi. Herkes çok gururlanmıştı. Ayrıca çoğu kişinin gözleri dolu doluydu. Birkaç dakika sonra ise herkes alkışlarla içeri girmişti. Feyza’nın ailesi de olanları görmüştü. Eve kapanmalarına rağmen 23 Nisan’ın böyle coşkulu kutlanması bir motiveydi herkes için.
Bir gün geçmişti bu gurur verici günün ardından. Feyza haberlere bakınca dünkü kutlamayı görmüştü. Onların sokağı haberlerdeydi. Bu inanılmaz bir şeydi. Bir komşusu olanları videoya almış ve bir haber sitesine göndermişti. Bu güzel video sayesinde tüm Türkiye gururlanmıştı. 24 Nisan gecesi Feyza uyumadan önce bu iki günün nasıl da güzel geçtiğini düşünüyordu. Aklında bu iki güzel gün, kulağında ise hala o şarkının melodisi ve sözleri vardı; ”bugün 23 Nisan, hep neşeyle doluyor insan…”

Elanur ÖZ

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir