İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Körelen Duygularımız

     İnsanlarda git gide her şey köreliyor gibi geliyor bana. Sevgi, şefkat, merhamet, vicdan, saygı, adalet, mutluluk… Hepsinin yerini öfke almış gibi. Oysa öfke sandığımız şeyin altında çok derin duygular var; Bazen üzüntü, bazen değersizlik, bazen kaygı, bazen kaybetme korkusu vb. şeyler. “Öfke bir buzdağı gibidir. Suyun üstünde yalnızca öfkeyi görürüz fakat suyun altında duran kısımda ise az önce saydığım şeyler vardır. Ama bunların hepsi dışarıya öfke olarak çıkar.”

     Duyguları doğru bir şekilde dışa vurabilmek için kişinin ilk olarak kendini tanıması gerekir. İnsan kendini tanıdıkça sever. Kendimizi tanımadan karşımızdakine duygularımızı yansıtmamız çok zor. 

     İnsan hep sevdiklerine, yakınlarına öfkelenirmiş. Çünkü onları kaybetmeyeceğini bilir, kendine uzak insanlara ise daha naif davranmaya çalışırmış. Çünkü yanlış bir davranışta onların hemen gideceğini düşünürmüş. Keşke yakınlarımıza da daha naif davranıp onlara olan sevgimizin ne kadar fazla olduğunu gösterebilsek. 

     Kendimizi tanımanın zamanı gelmemiş midir sizce? Tüm öfkemizi, tüm şımarıklığımızı bir kenara bırakıp kendimizi tanımak çok mu zor? Ya da hep en üstte kendinizin olduğunu sanıp garip davranışlarınızı bırakmak gerçekten çok mu zor? Zaman geçiyor… Kendimizi tanıyıp herkese doğru davranmalıyız ve geçen zamanın hızına kapılıp güzel duygularımızın körlemesine izin vermemeliyiz. Ve asla unutmamalıyız ki “Bir gün bazı insanlar için sadece bir anı olarak kalacağız. Bu yüzden en iyi olmak için çaba sarfetmeliyiz.” 

Elanur ÖZ

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir